Θερμή παράκληση ...
1η. όταν πάμε σε συναυλία που γίνεται σε club να θυμάστε, ΟΙ ΨΗΛΟΙ ΠΙΣΩ, εντάξει;
εγώ που είμαι μεσαίου αναστήματος+έχω πληρώσει εισιτήριο για να δω από κοντά ένα μουσικό θέαμα (γκρουπ, τραγουδιστή/ρια, κλπ) δεν φταίω σε τίποτα να μη μπορώ να δω γιατί σας ήρθε να κατσικωθείτε μπροστά!
Επίσης, δεν μου φταίει σε τίποτα όποιος είναι πίσω μου+παιδεύεται να δει+αυτός αλλά δεν μπορεί γιατί εγώ κουνάω το κεφάλι μου πέρα δώθε επειδή αντί να βλέπω τη σκηνή το μόνο που βλέπω είναι το κούρεμα στο σβέρκο του μπροστινού μου (+ξέρετε τι τρελή επιθυμία με πιάνει να αρχίσω να μοιράζω φάπες;;; απίστευτα τρελή!) ή τη νέα κόμμωση της τρελής κομμώτριας που τις ήρθε η τρελή έμπνευση όταν περιεργαζόταν τις τρίχες της τρελής πελάτισσας της! Εντάξει με αυτό;;;
2η. όταν πάμε σε συναυλία που γίνεται σε club να θυμάστε, αν δεν καθόμαστε πίσω πίσω να μην ενοχλούμε κανέναν, δεν πιάνουμε το μπούρου μπούρου μεταξύ μας γιατί αυτό το συνεχόμενο το πίτσι πίτσι του ενός στο αυτί του άλλου αποτρέπει τη θέα προς τη σκηνή+μπορεί να οδηγήσει σε ειρωνικά σχόλια του τύπου "εντάξει το λύσατε το μεσανατολικό/κυπριακό/οικονομικό/ασφαλιστικό κλπ" (κλασσικού τύπου σχόλια δηλαδή) ή σε προστακτική του τύπου "βγάλτε το σκασμό γιατί δεν βλέπουμε/ακούμε/καταλαβαίνουμε κλπ". Εντάξει+με αυτό;;;
3η. όταν πάμε σε συναυλία που γίνεται σε club να θυμάστε, δεν πιανόμαστε αγκαλία τα ζευγαράκια, άντε να πιαστούμε χεράκι χεράκι αλλά μέχρι εκεί! Δεν φταίω σε τίποτα να είμαι ακριβώς ή λίγο πιο πίσω+εκτός από το φρεσκοκουρεμένο ζβέρκο του κυρίου να βλέπω τη τρελή έμπνευση της τρελής κομμώτριας στη τρελή πελάτισσα αντί να βλέπω τη σκηνή από ανάμεσα από τα κεφάλια σας γιατί είσαστε+οι 2 ψηλότεροι μου+μπαστακωθήκατε μπροστά μου να τσιλιμπουρδίσετε+να λύσετε τα προβλήματα της σχέσης σας+να σχολιάσετε το κόσμο γύρω σας+τους φίλους/γνωστούς σας που δεν ήρθαν+τι χάνουν+ότι θα τους τα πείτε αύριο+θα χτυπιούνται που το χάσανε κλπ. ΕΝΤΑΞΕΙ+ΜΕ ΑΥΤΟ;;; ΑΝΤΕ ΜΗ ΤΑ ΠΑΡΩ ΤΩΡΑ!!!
Γενική συμβουλή: όταν, κύριοι, συνοδεύουμε τη δεσποινίδα/κοπέλα/γκόμενα/κορίτσαρο κλπ. που μας ρίχνει, τουλάχιστον, μισό με ένα κεφάλι στο μπόι, ΔΕΝ την αγκαλιάζουμε δημόσια από τη μέση του τύπου "κοιτάχτε μαλάκες τι μ..νι κυκλοφορώ εγώ!"+αυτό γιατί:
1ον. Δεν την κυκλοφορείς εσύ, βλάκα! Αυτή σε κυκλοφορεί, χώνεψε το!
2ον. Το θέαμα είναι, τουλάχιστον, γελοίο! Εσύ δείχνεις+είσαι απολειφάδι δίπλα της+αυτή κυρία!
+
3ον. Αν δεν το φυσάς το παραδάκι, δεν της κάνεις τη χάρη να βγείς μαζί της, αυτή σου κάνει τη χάρη, ανόητε!
Εντάξει+με αυτό;;;
Αυτά προς το παρόν (άντε, γιατί όσο τα θυμάμαι τόσο φουντώνω, νισάφι πια με την έλλειψη αισθητικής του κόσμου!)
Υ.Γ. +για να μην παρεξηγηθούμε με τις κυρίες που αντιτίθενται στο "αν δεν το φυσάς το παραδάκι..." να δηλώσω: καλά κάνετε+σκέφτεστε έτσι, αν ήμουν γυναίκα στη θέση σας το ίδιο θα έκανα! Από τη στιγμή που υπάρχουν λεφτάδες που γουστάρουν να με κυκλοφορήσουν, να κορδωθούν ότι έχουν έναν μου..ρο δίπλα τους+να κάνουν τα υπόλοιπα αρσενικά να ζηλέψουν (λέμε τώρα, μη το δένουμε κόμπο)+να μου πληρώνουν όλα τα έξοδα θα ήμουν, τουλάχιστον, αφελής να αφήσω την ευκαιρία να περάσει. Πάντα θα υπάρχουν ανόητοι αρσενικοί που γουστάρουν την επίδειξη+πληρώνουν αδρά γι' αυτή!
Υ.Γ.2 το άνωθεν υστερόγραφο μου φέρνει στο μυαλό κάτι άλλο περί οικονομικής ισοτιμίας μεταξύ των 2 φύλων αλλά δεν είναι επί του παρόντος, περισσότερα σε μελλοντική ανάρτηση.
Για τις φωτιές τρέφω δυο διαφορετικά συναισθήματα...
Το ένα είναι της απέραντης θλίψης. Τόσης, που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω καν το θέαμα στα -γελοία- δελτία ειδήσεων και πολύ περισσότερο στα καμμένα που περνάω.
Έτσι, ή γυρίζω κανάλι ή απλά ΔΕΝ περνάω. (Στρουθοκάμηλος κοντολογίς)
Το άλλο είναι της απόλυτης οργής. Πως άμα έπιανα στα χέρια μου τον γαμημένο μαλάκα που καίει, είτε επειδή τον βάλανε, είτε επειδή είναι άρρωστος-πυρομανής ή γιατί πετάει το τσιγάρο του αφού πιστεύει πως τα χόρτα είναι τασάκι, θα τον κρέμαγα στην κυριολεξία επιτόπου.
Και μη βιαστείτε να μου την πέσετε οι πολιτικά ορθοί, γιατί ξέρετε κάτι; ΔΕΝ το έχουμε καταλάβει τελικά και τόσο καλά.
Γιατί αυτός που καίει για οποιοδήποτε λόγο, είναι ένας
εν δυνάμει serial killer.
Γιατί καίει το οξυγόνο και τη ζωή μας. Ύπουλα, μακροπρόθεσμα, με λίγα άμεσα συμπτώματα, σαν καρκίνος.
Τον κρεμάω λοιπόν και τελείωσε.
Ή τον αφήνω να σαπίσει στη φυλακή.
Αυτή είναι η άποψή μου.
Sorry, αλλά μου γυρίζει το μάτι.
Είπαμε, δεν μπορώ καν να το αντιμετωπίσω. Χάνω την ψυχραιμία μου. Sorry και πάλι.
Τρίτη, Ιούλιος 17, 2007 5:59:00 μμ